ที่ผ่านมาประเทศไทยต้องประสบกับอุทกภัยน้ำท่วมครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหลายสิบปี บ้างก็ว่าไปถึงปี 2012 ที่กำลังจะมาถึงว่าจะถึงวันสิ้นโลกบ้าง ตามกระแสที่ได้รับรู้กันมาจากหลายๆ ทาง ไม่ว่าสำนักใหนๆ ก็พูดออกมาคล้ายๆ กัน มันช่างน่ากลัวมากขึ้นเมื่อสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบันมันก็เห็นๆ กันอยู่ว่าโลกของเราไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไป น้ำท่วมในประเทศไทยหลายจังหวัดจมบาดาลกันมาหลายเดือน แต่ที่หนักที่สุดน่าจะเป็นจังหวัด อยุธยา ที่จมเป็นเมืองบาดาลมาหลายเดือนมาก และหลายๆ จังหวัดแถบภาคกลางก็ประสบชะตากรรมเดียวกัน แตกต่างกันในปริมาณของน้ำ
แต่… สิ่งหนึ่งที่ทุกคนต้องเจอก็คือสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ที่ต้องตกระกำลำบากอพยพออกจากบ้านที่รักของตัวเองไปอยู่ตามศูนย์พักพิงผู้ประสบภัยน้ำท่วมตามที่ต่างๆ ต้องทนกับความอดอยาก น้ำไม่มีดื่ม ข้าวไม่มีกิน เสื้อผ้าไม่มีเปลี่ยน ต้องนอนบนพื้นแข็งๆ สิ่งเหล่านี้แหละที่ทำให้คนรู้จักความทุกข์แบบที่เป็นของจริง และ…ตรงนี้แหละที่จะเห็นใจของคนอย่างแท้จริง สัจธรรมของมนุษย์ ทุกอย่างไม่มีความแน่นอนเอาเสียเลย เคยอยู่ห้องแอร์นอนเตียงนุ่มๆ แต่ต้องมานอนบนเสื่อผืนหมอนแข็งๆ ความทุกข์เกิดขึ้นกับจิตใจคนแต่ละคนไม่เท่ากัน ไม่มีอะไรที่แน่นอนตายตัวว่าคนที่ไม่เคยลำบากจะรับสภาพแบบนี้ไม่ได้ ถ้าคนๆ นั้นได้รับการฝึกจิตมาเพียงพอกับความทุกข์ที่กำลังเผชิญอยู่ ความทุกข์อาจเกิดขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น แต่กับบางคนที่เคยสบายไม่เคยลำบากเลยตั้งแต่เกิดมาจากท้องแม่ และชีวิตนี้ไม่เคยที่จะได้รับการฝึกจิตใจให้รู้จักกับความทุกข์เลยแม้แต่ครั้งเดียว แน่นอนว่าคนแบบนี้ย่อมทุกข์มากกว่าคนอื่นๆ แน่นอน แต่สำหรับคนที่เคยลำบากมาตั้งแต่เกิดมาจากท้องแม่ย่อมไม่ค่อยจะรู้สึกว่ามันทุกข์เลย เพราะในชีวิตแต่ละวันก็ลำบากอยู่แล้ว อยู่บ้านกับอยู่ศูนย์อพยพก็ไม่ได้ต่างกัน หนำซ้ำอยู่บ้านยังไม่มีอะไรดีเท่าเลยก็มี เพราะฉนั้นความทุกข์ที่เกิดนั้น มันไม่ได้เกิดที่ใหนหรอก แต่…มันเกิดที่ใจของเรานี่เองต่างหาก